Παρακολουθώντας τη ροή των πληροφοριών στα διαδικτυακά και στα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, είναι αλήθεια πως αυτό το «μένουμε σπίτι» έχει γεννήσει έναν καταιγισμό από οδηγίες και συμβουλές για το πώς μπορεί ο άνθρωπος να εξασφαλίσει ότι αυτή η παραμονή μπορεί να μετατραπεί σε μια χρήσιμη περίοδο  για αυτόν και τους συμβιούντες του. Ο συγγραφέας και ψυχοθεραπευτής Ηλίας Γκότσης εύστοχα μας θυμίζει (https://synixiseis.gr/?p=1863&fbclid=IwAR3kPCyAPNCbneQKtjSKgIiUMfNAMYhqusX7yzBBSwc–nHR35hldBYVjEk)  ότι αυτή η παραμονή μπορεί να βγάλει και μια άλλη, άσχημη πλευρά του ανθρώπου, την οποία όμως μπορούμε διασφαλίσουμε σε αφάνεια, εφόσον θέσουμε ως κανόνα στην οικογένεια, τον αλληλοσεβασμό και την μη βία στην επικοινωνία και στη συμπεριφορά των μελών.

Πώς λοιπόν μπορούμε να φροντίσουμε τον εαυτό μας και κατά συνέπεια και τα υπόλοιπα μέλη στην οικογένεια? Αυτά τα δύο (αυτό- και αλληλο-φροντίδα) είναι απόλυτα συνδεδεμένα και συνδεόμενα. Σα να φροντίζει δηλαδή με έναν τρόπο το ένα το άλλο, γιατί είναι και τα δύο απαραίτητες συνθήκες ψυχικής υγείας σε ατομικό, διαπροσωπικό και κοινωνικό επίπεδο.

Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, η ψυχολόγος Αμάντα Μπικάκη προτείνει να:

  1. Παραμένουμε σε επαφή με φίλους, συγγενείς και γνωστούς χρησιμοποιώντας όλες τις εναλλακτικές μορφές επικοινωνίας
  2. Προσπαθούμε να διατηρήσουμε μια ρουτίνα στο πρόγραμμά μας. Όσο ενδιαφέρουσα κι αν είναι η καινούρια σειρά στο Netflix, καλό είναι να μην παραμένουμε ξύπνιοι ως τα ξημερώματα για να τη δούμε. Αυτό σημαίνει ότι θα χάσουμε ώρες ποιοτικού ύπνου, θα αργήσουμε να ξυπνήσουμε, πιθανόν με πόνους στο σώμα ή στο κεφάλι, και αυτό θα φέρει έλλειψη ενέργειας για να προωθήσουμε την εργασία μας, αξιοποιώντας τις αμέτρητες δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας, να διαβάσουμε –επιτέλους- εκείνα τα βιβλία που ¨περιμένουν σε μια γωνιά¨ ακόμη και να φτιάξουμε ένα ικανοποιητικό γεύμα,  τώρα που έχουμε διαθέσιμο χρόνο ή ακόμη και να συμμαζέψουμε το σπίτι κτλ.
  3. Δεν εκτιθέμεθα σε υπερβολική πληροφόρηση για την τρέχουσα κατάσταση, ούτε όμως και αποκοβόμαστε τελείως. Αποφεύγουμε και να έχουμε την τηλεόραση συνεχώς αναμμένη αλλά και να παρακολουθούμε ανελλιπώς τις ωριαίες ενημερώσεις για την αύξηση κρουσμάτων και θυμάτων σε κάθε γωνιά της υφηλίου .
  4. Έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου, επιτέλους! Κάνουμε το μπάνιο μας με αργές κινήσεις, απολαμβάνουμε τον καφέ ή το τσάι μας, γενικά κινούμαστε με αργούς ρυθμούς! Εγώ προς το παρόν ξυπνάω και αυθόρμητα ο εγκέφαλός μου ξεκινάει σκεπτόμενος «τι πρέπει να κάνω σήμερα για να βγει η μέρα». Η συνήθεια χρόνων δύσκολα φεύγει. Με το που αντιλαμβάνομαι όμως ότι κάνω τη νοερή λίστα των υποχρεώσεων λέω «STOP! Έχω όλη την πολυτέλεια του χρόνου να κινηθώ με  χαλαρούς ρυθμούς, μην αγχώνομαι και τώρα!»
  5. Μια λέξη, χιούμορ! Σε κανένα δεν αρέσει να είναι κλεισμένος μέσα και να ζει με την ανησυχία. Σίγουρα όμως στην καθημερινότητα αυτή υπάρχουν και τραγελαφικά σημεία. Προσπαθούμε να εντοπίσουμε και το αστείο της υπόθεσης. Όχι, αυτό δε σημαίνει ότι υποτιμάμε την κατάσταση ή δε σεβόμαστε όσους περνάνε δύσκολες στιγμές. Το χιούμορ είναι ένας υγιής, φυσιολογικός ρεαλιστικός τρόπος διαχείρισης καταστάσεων.

Επεκτείνοντας την λίστα τρόπων που μπορούμε να αυτοφροντιζόμαστε η σύμβουλος ψυχικής υγείας και παιγνιοθεραπεύτρια Βανέσσα Χατζηαντωνάκη τονίζει την αξία του να:

  1. Ακούμε την αγαπημένη μας μουσική και αφήνουμε να μας παρασύρει ο ρυθμός της
  2. Ακολουθούμε υγιεινή διατροφή (υπάρχουν εύκολες συνταγές με απλά υλικά), ενυδατωνόμαστε και κάνουμε ήπια άσκηση.
  3. Διατηρούμε επαφή με τη φύση στο βαθμό που είναι εφικτό, είτε με μια σύντομη βόλτα είτε στην αυλή στο μπαλκόνι μας και παίρνουμε όσο περισσότερο βιταμίνη D που ωφελεί τον οργανισμό μας
  4. Περιποιούμαστε τον εαυτό μας, όπως κάναμε και πριν που πηγαίναμε στη δουλειά και στις εξόδους μας

Και δίνοντας το δικό της παρόν σε αυτό το άρθρο αυτοφροντίδας, η ψυχολόγος παιδιών και εφήβων Νίκη Γεωργακάκου-Κουτσονίκου συμπληρώνει λέγοντας ότι είναι πολύ σημαντικό να μην ξεχνάμε οτι:

  1. Εάν έχουμε μικρά παιδιά, μπορεί να είναι πιο δύσκολο να βρούμε χρόνο για εμάς. Θυμηθείτε ότι όλοι χρειαζόμαστε ένα διάλειμμα και η φροντίδα για τον εαυτό μας θα μας βοηθήσει να υποστηρίξουμε και τα παιδιά μας. Όταν τα παιδιά αυτοαπασχολούνται ή κοιμούνται, μπορούμε να κάνουμε κάτι ευχάριστο ή χαλαρωτικό για τον εαυτό μας.
  2. Φροντίζουμε επομένως τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική μας υγεία. Μένουμε σπίτι, αλλά μένουμε συνδεδεμένοι, φροντισμένοι και ανοικτοί στην πληθώρα των συναισθημάτων που βιώνουμε με χιούμορ, υπευθυνότητα και ανθρωπιά.